روش و منابع
اپتیک زیر آب و فیزیولوژی بینایی اندازه‌گیری‌شدهٔ ماهیان: اینکه یک گونهٔ مشخص در عمقی مشخص و در آبی مشخص واقعاً چه رنگ طعمه‌ای را می‌بیند، و از چه فاصله‌ای. هر عدد منبع دارد.
پیش از آنکه به عددی اعتماد کنید، این را بخوانید
این برنامه فیزیک نور و کنتراست زیر آب را مدل می‌کند. رفتار ماهی را مدل نمی‌کند و نمی‌تواند صید را به شما وعده دهد. آنچه به شما می‌گوید این است که طعمه چقدر از آب پیرامونش جدا می‌افتد — کمیتی واقعی و اندازه‌پذیر، و همان کمیتی که تعیین می‌کند ماهی اصلاً می‌تواند طعمهٔ شما را از زمینه بازشناسد یا نه.
روش
نوع‌های نوری آب یرلوف و مدل CDOM/رسوب/کلروفیل برای آب شیرین؛ بیر–لامبرت در ستون آب؛ عبور کنتراست دانتلی (1963) شامل نور حجابِ پس‌پراکنده؛ الگوهای رنگدانهٔ بینایی گوواردوفسکی (2000) از روی لامبدا-ماکس اندازه‌گیری‌شدهٔ مخروط‌ها؛ برد بینایی آکسنس و اوتنه (1997).
این آب چه چیزی را از خود عبور می‌دهد
K_d تضعیف پخشی نوری است که از بالا می‌آید؛ c تضعیف باریکه در امتداد خط دید است. اشتباه گرفتن این دو، خطای کلاسیک این رشته است.
اندازه‌گیری‌شده برای همین گونه
میکرواسپکتروفوتومتری مستقیم، الکترورتینوگرافی یا حساسیت طیفی رفتاری، برای همین گونه.
اندازه‌گیری‌شده در خویشاوند نزدیک
برای این گونه اندازه‌گیری‌ای وجود ندارد. قله‌های مخروط از گونه‌ای هم‌جنس با همان بوم‌شناسی تغذیه گرفته شده است.
اندازه‌گیری‌شده در همان خانواده
برای این گونه اندازه‌گیری‌ای وجود ندارد. قله‌های مخروط جایگزینی در سطح خانواده است — برای اینکه کدام سر طیف مهم است قابل اتکاست، برای رتبه‌بندی ریز رنگ‌ها نه.
دادهٔ طیفی وجود ندارد — برآوردی
هیچ دادهٔ طیفی مستقیمی پیدا نشد. قله‌های مخروط برآوردی از روی زیستگاه و جایگاه تبارشناختی گونه است، نه اندازه‌گیری. به نتایج آب و عمق بسیار بیشتر از رتبه‌بندی رنگ اعتماد کنید.
فرابنفش را نمی‌توان نشان داد
این گونه مخروط فرابنفش دارد و صفحهٔ گوشی نمی‌تواند فرابنفش بتاباند. کانال فرابنفش با رنگ کاذبِ اعلام‌شده کشیده می‌شود. توجه کنید که فرابنفش زیر آب به‌سرعت جذب می‌شود و در آب تانن‌دار در چند سانتی‌متر محو می‌شود.
منابع
- Pope & Fry (1997). Applied Optics 36(33), 8710–8723.
- Govardovskii et al. (2000). Visual Neuroscience 17, 509–528.
- Aksnes & Utne (1997). Sarsia 82, 137–147.