Metoda i źródła
Optyka podwodna i zmierzona fizjologia wzroku ryb: jaki kolor przynęty dany gatunek naprawdę widzi na danej głębokości, w danej wodzie i z jakiej odległości. Każda liczba ma źródło.
Przeczytaj, zanim zaufasz jakiejkolwiek liczbie
Ta aplikacja modeluje fizykę światła i kontrastu pod wodą. Nie modeluje zachowania ryb i nie może obiecać ci brania. Mówi ci, jak mocno przynęta odcina się od wody — a to wielkość realna i mierzalna, i to ona decyduje, czy ryba w ogóle odróżni twoją przynętę od tła.
Metoda
Optyczne typy wód Jerlova i model CDOM/zawiesiny/chlorofilu dla wody słodkiej; prawo Beera-Lamberta w kolumnie wody; transmitancja kontrastu Duntleya (1963) z rozproszonym wstecznie światłem zasłony; szablony barwników wzrokowych Govardovskiego (2000) z mierzonych lambda-max czopków; zasięg wzroku wg Aksnesa i Utne (1997).
Co przepuszcza ta woda
K_d to dyfuzyjne osłabianie światła schodzącego w dół; c to osłabianie wiązki wzdłuż linii patrzenia. Mylenie ich to klasyczny błąd w tej dziedzinie.
Zmierzone u tego gatunku
Bezpośrednia mikrospektrofotometria, ERG albo behawioralna czułość widmowa dla tego gatunku.
Zmierzone u bliskiego krewniaka
Dla tego gatunku nie ma pomiaru. Szczyty czułości czopków pochodzą od gatunku z tego samego rodzaju, o takiej samej ekologii pokarmowej.
Zmierzone w tej samej rodzinie
Dla tego gatunku nie ma pomiaru. Szczyty czułości czopków podstawiono z poziomu rodziny — wiarygodnie wskazują, na którym końcu widma leży czułość, ale nie porządkują dokładnie zbliżonych barw.
Brak danych spektralnych — oszacowanie
Nie udało się znaleźć żadnych bezpośrednich danych spektralnych. Szczyty czułości czopków to oszacowanie na podstawie siedliska i filogenezy, a nie pomiar. Ufaj wynikom dla wody i głębokości znacznie bardziej niż kolejności barw.
UV nie da się pokazać
Ten gatunek ma czopek UV, a ekran telefonu nie emituje ultrafioletu. Kanał UV jest rysowany w zadeklarowanej barwie umownej. Pamiętaj też, że UV pochłania się pod wodą bardzo szybko i w wodzie taninowej znika w ciągu centymetrów.
Źródła
- Pope & Fry (1997). Applied Optics 36(33), 8710–8723.
- Govardovskii et al. (2000). Visual Neuroscience 17, 509–528.
- Aksnes & Utne (1997). Sarsia 82, 137–147.