A que profundidade desaparece o vermello debaixo da auga?
O vermello desaparece nos primeiros metros de auga clara. Nun lago tinguido de taninos, o primeiro que se vai é o azul, e o vermello é o que máis lonxe chega. Cal das dúas cousas pasa depende por completo da auga que teñas diante.
Que deixa pasar esta auga
A luz vermella cae ao 1 % da súa intensidade en superficie entre 1.2 m e 11 m, segundo a auga: 11 m no océano máis claro, 1.2 m en auga de enchente. Pero o alcance absoluto é a metade menos útil da resposta. O que importa é que cor sobrevive mellor, e aí a cousa dá a volta: a lonxitude de onda que máis penetra é duns 470 nm — azul verdosa — en océano claro, e duns 680 nm — vermello profundo — nun lago tinguido de taninos, porque a materia orgánica disolta absorbe con máis forza as lonxitudes de onda curtas. En auga tánica o vermello é a cor que gaña, xusto o contrario do consello habitual.
Que cor de luz penetra máis?
Uns 470 nm en auga oceánica clara e uns 680 nm nun lago tinguido de taninos: azul verdosa nunha, vermello profundo na outra, calculado a partir da absorción da propia auga e non lido nunha táboa. Non hai unha resposta única, e unha táboa que dea só unha está a describir unha auga que non nomeou.
Que cor de engado uso en auga turbia?
Depende de cara a onde mire o peixe, e por iso o consello popular contradise a si mesmo. Mirando de lado ou cara abaixo gaña o brillo, e destacan o chartreuse ou o branco. Mirando cara arriba contra a superficie nada pode ser máis brillante que o ceo, así que só unha silueta escura crea contraste, e por iso o negro e o azul tamén «funcionan sempre» en auga turbia. Os dous bandos acertan, en xeometrías distintas.
Importa de verdade a cor do engado?
Importa para que o peixe poida chegar a detectar o engado, que é unha afirmación máis estreita que a que fai a maioría dos consellos. Este sitio calcula o contraste entre o engado e a auga que ten detrás, e a distancia á que ese contraste supera o limiar de detección da especie. Non che pode dicir se o peixe vai atacar: iso é comportamento, e ningún modelo óptico o predí.
Fontes
- Pope & Fry (1997). Applied Optics 36(33), 8710–8723.
- Govardovskii et al. (2000). Visual Neuroscience 17, 509–528.
- Aksnes & Utne (1997). Sarsia 82, 137–147.